مادر احمدرضا جلالی: فرزندم اگر مداوا نشود، امکان دارد جانش را در زندان از دست بدهد

 jalali ahmadreza 16022017 کمپین حقوق بشر در ایران: مادر احمدرضا جلالی زندانی محکوم به اعدام به کمپین حقوق بشر در ایران گفت وضعیت جسمی او به دلایل نامشخص رو به وخامت است اما علیرغم درخواست‌های فراوان از مقامات قضایی هنوز او را پس از ماهها بیماری و درد  برای معاینه و درمان به بیمارستان منتقل نکرده‌اند. نجیبه مرتضوی تاکید کرد فرزندش قصد خودکشی در زندان ندارد اما «اگر وضعیت او به این شکل پیش برود و درمان نشود، ممکن است در زندان جان خود را از دست بدهد.»

نجیبه مرتضوی گفت: «اعدام احمدرضا هزینه دارد. آنها نمی‌خواهند او را اعدام کنند. اما می‌خواهند او با همین بیماری در گوشه زندان بماند، هر روز بدتر بدتر شود تا بمیرد و بعدش بگویند دیدید جهان، خودش مرد ما که او را اعدام نکردیم. اما من دارم می‌گویم که بارها شفاهی و کتبی از مسوولان از رییس جمهور و رییس قوه قضاییه خواسته‌ام که او را خواهشا به بیمارستان بفرستند، تمام هزینه‌هایش را هم خودم پرداخت می‌کنم. اما نزدیک به شش ماه است که جوابی نداده‌اند.»

نجیبه مرتضوی درباره وضعیت فرزند محکوم به اعدامش به اتهام جاسوسی برای دولت اسراییل گفت: «حال احمدرضا خیلی بد است. طی چند ماه گذشته فکر کنم بیش از ۲۰ کیلو وزن کم کرده، غذا نمی‌تواند بخورد. خودش پزشک است و می‌گوید مشکل گوارشی دارد. من بارها از مسوولان طی نامه و دیدار حضوری خواهش کردم او را بفرستید بیمارستان خصوصی، هزینه‌اش هر چقدر شد من پرداخت می‌کنم اما نمی‌دانم چرا این کار را نمی‌کنند.»

مادر احمدرضا در پاسخ به اینکه مسوولان چه جوابی به نامه‌ها و درخواست‌های دیداری او داده‌اند به کمپین گفت: «به من که جواب نمی‌دهند. می‌گویند ما وظیفه نداریم به شما جواب بدهیم. ۵۰ تا نامه به رییس قوه قضاییه، رهبر، رییس جمهور، دادستان تهران، دادستان کل کشور، رییس ستاد حقوق بشر، نمایندگان مجلس و آدم‌های دیگری که الان نامشان را به یاد نمی‌آورم نوشتم اما تا به حال هیج جوابی از آنها نگرفته‌ام. خود احمدرضا هم از داخل زندان مرتب به مقامات نامه می‌نویسد اما به او هم جواب نمی‌دهند.»

نجیبه مرتضوی ادامه داد: «من تبریز زندگی می‌کنم اما در این دو سال به تهران آمده‌ام. پا و کمرم را به خاطر بچه‌ام از دست داده‌ام. همش از این اداره به این اداره می‌روم اما هیچ‌کس حرفی نمی‌زند. به نظرم می‌خواهند احمدرضا بمیرد وگرنه به این همه درخواست باید جواب بدهند.»

پیش از این زینب طاهری وکیل او در گفت‌وگوی با کمپین در تاریخ ۲۹ دی ۹۶ گفته بود «قاضی ابوالقاسم صلواتی» از خروج او از زندان «حدود پنج ماه» است ممانعت کرده است: «متاسفانه احمدرضا وضعیت خوبی ندارد. با اینکه غذا می‌خورد اما روز‌به‌روز لاغرتر می‌شود. خودش پزشک است و می‌گوید احتمالا در دستگاه گوارشش توموری شکل گرفته، پزشک زندان او را معاینه کرده و گفته باید یک سری آزمایش بیرون زندان انجام دهد اما تاکنون قاضی صلواتی با خروج او از زندان و مداوا مخالفت کرده است.»

احمدرضا جلالی، استاد و پژوهشگر مدیریت حوادث مترقبه و دارای اقامت سوئد است. او فوق دکتری خود را در رشته مدیریت بحران در دانشگاه پیه مونتو ایتالیا گرفته و پس از آن به همراه همسر و دو فرزنش ساکن کشور سوئد شدند. آقای جلالی در تاریخ پنجم اردبیهشت ماه ۱۳۹۵ پس از سفر به ایران به قصد شرکت در یک کنفرانس علمی توسط ماموران وزارت اطلاعات دستگیر و روانه زندان اوین شد. او پس از هفت ماه بازجویی در سلولهای انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین به بند عمومی منتقل شد.

او از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به اتهام «فساد فی الارض» از طریق جاسوسی برای دولت متخاصم اسراییل به اعدام محکوم شد. این حکم ۲۹ مهرماه به وکیلش اعلام شد و کمتر از دو ماه پس از آن شعبه یک دیوان عالی کشور نیز این حکم را علیرغم اعتراضات عینا تایید کرد.

این پژوهشگر پیش از بازداشت در پنجم اردبیهشت ماه ۱۳۹۵، بارها برای شرکت در سمینارها و ورک شاپهای علمی و تخصصی به دعوت دانشگاه تهران و هلال احمر به ایران سفر کرده و هیچگاه مشکلی برایش فراهم نشده بود.

۱۷۵ برنده جایز نوبل در نامه‌ای به نماینده ایران در سازمان ملل در تاریخ ۲۶ آبان ماه خواستار آزادی هر چه سریع‌تر احمدرضا جلالی از زندان و بازگشت او به نزد خانواده‌اش شده‌اند. این تعداد برنده جایزه نوبل در نامه‌ای خطاب به غلامعلی خوش‌رو، نماینده جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل نامه نوشته‌اند که آنها نمی‌توانند در مقابل بازداشت و حکم اعدام یک محقق ساکت بمانند. آنها خواستار آزادی احمدرضا جلالی، محقق و پزشک محکوم به اعدام شده‌اند.