کودکان زباله گرد و کودکی هایی که در ظرف زباله می گذرند

koodakan zobalehgardهر روز حوالی ۷ عصر او را می‌بینم که گونی پر از زباله‌ای که دو برابر پیکر نحیفش است را بر دوش می‌کشد، گاهی در حال پر کردن گونی است و گاهی هم تا کمر در زباله فرورفته است.

هوا سرد باشد یا گرم، بارانی باشد یا صاف، برایش فرقی نمی‌کند، مشغول کار است. ۱۳، ۱۴ سال بیشتر ندارد، اما رفتارهایش هیچ نشانی از کودکی ندارد. یکبار هم ندیده‌ام لبخند بر لب داشته باشد یا با همکاران بزرگسالش که معمولا در آن ساعت مشغول استراحت بوده و کنار باغچه خیابان کنار هم می‌نشینند و گپ می‌زنند، همراهی کند.

یکبار با گفتن یک خسته نباشی سعی کردم سرصحبت را با او باز کنم با چشمانی به رنگ زیتون نگاهم کرد، سری تکان داد و سرش را داخل سطل فرو برد و فرصت حرف زدن نداد. مگر می‌شود تمام کودکانه‌هایت را داخل سطل زباله بریزی، به جای آغوش مادر در آغوش زباله‌ها فرو روی و بوی دستان مهربان پدر را در میان بوی تعفن زباله‌ها جا بگذاری و با این حال بخندی.

به گزارش رویداد۲۴ سال‌هاست که درباره کار کودک به متولیان آسیب‌های اجتماعی کشور تذکر داده می‌شود و کاری هم از پیش نمی‌رود، اما در سال‌های اخیر یکی از موضوعات نگران‌کننده زباله‌گردی کودکان و استفاده از آن‌ها توسط پیمانکاران با نفوذ شهرداری است.

تعداد این کودکان کم نیست. گرچه اگر سری به ایستگاه‌های تفکیک زباله بزنید، همه افراد حاضر در ایستگاه از سرکارگر تا کارگر سعی می‌کنند حضور کودکان را در ایستگاه کتمان کنند، اگر هم مچ‌شان را ناگهانی بگیری اجازه حرف زدن به کودکان نمی‌دهند. کودکانی که غالبا یا فاقد شناسنامه هستند یا مهاجران غیرقانونی افغان.

منبع: رویداد/۲۴ شادی مکی