میانگین نرخ اجاره ۴۱,۲ درصد افزایش یافت

Maskan-Afzayeshe Ejare

«تعیین حدنصاب برای افزایش نرخ اجاره‌بهاء از سوی دولت و وعده‌های رنگارنگ برای کنترل بازار مسکن کارساز نشد. تنها در سه ماه تابستان میانگین نرخ اجاره ۱۱,۸ درصد افزایش یافت.»
 
رادیو زمانه: زنان مجرد در مقایسه با مردان مجرد تحت ستم بیشتر و فشارهای گوناگونی هستند و ترجیح می‌دهند که با پرداخت اجاره بیشتر در خانه‌ای ساکن شوند که تا جای ممکن شرایط محلی و محیطی مناسب‌تری داشته باشد و مزاحمت‌های کمتری را تحمل کنند. همچنین مرسوم است که زنان مجردی که مستقل یا جمعی زندگی می‌کنند در صورتی که صاحبخانه‌ای بیابند که بتوانند به او اعتماد کنند و احساس نظارت و بدبینی از طرف او نداشته باشند حاضر به پرداخت رقم‌های بالاتری از نرخ مرسوم برای اجاره و تمدید قرارداد می‌شوند.
 
میانگین افزایش نرخ اجاره برای قراردادهای تمدیدشده در تابستان امسال ۴۱,۲ درصد اعلام شد؛ رقمی دو برابر حداکثر افزایش تعیین شده برای اجاره در شهرهای بزرگ.
مرکز آمار ایران تورم اجاره‌بهاء واحدهای مسکونی که قرارداد اجاره آنها تمدید شد در چهار فصل یک‌سال گذشته را ۴۱,۲ درصد اعلام کرد که ۱۵ درصد بیشتر از نرخ رسمی تورم اعلام شده برای تابستان امسال است.
 
بر این اساس مستاجرانی که در سه ماه تابستان قرارداد خود را تمدید کردند، ۴۱,۲ درصد بیشتر از سه ماه قبل برای یک تامین مسکن مشابه هزینه کردند. این میزان افزایش در حالی صورت گرفت که ستاد ملی مقابله با کرونا به منظور آنچه که حمایت از مستاجران عنوان می‌شود، حکم به تمدید سه ماهه قراردادهای اجاره و تمدید خودکار این قراردادها در صورتی که طرفین به توافق نرسند، داد.
 
حسن روحانی، رئیس جمهوری ایران بهار امسال پس از آنکه نرخ اجاره در شهرهای مختلف افزایش یافت، افزایش بیش از ۲۵ درصد اجاره‌بهاء در تهران، بیست درصد در شهرهای بزرگ و ۱۵ درصد در سایر شهرها را غیرقانونی اعلام کرد. همزمان وزارت راه و شهرسازی نیز وعده کرد با پرداخت وام ودیعه مسکن و طرح اقدام ملی مسکن بازار اجاره و مسکن را کنترل کند.
 
وعده‌های دولتی اما تا به حال کارساز نشده و تنها میانگین افزایش نرخ اجاره برای قراردادهای تمدید شده حدود دو برابر حداکثر افزایش تعیین شده برای شهرهای بزرگ است.
 
میانگین قیمت مسکن نیز در ماه‌های گذشته بربنیاد آمارهای دولتی حدود ۶۰ درصد افزایش نشان می‌دهد.
 
افزایش بی‌سابقه قیمت مسکن و نرخ اجاره همزمان با کاهش سطح واقعی درآمدها موجب خروج اجباری اجاره‌نشین‌ها از مناطق برخوردار به مناطق کم‌برخوردار و کوچ ساکنان مناطق کم‌برخوردار به شهرک‌ها و مناطق حاشیه‌ای شهرهای بزرگ شده است.