حجم مبادلات رسمی ایران و چین ۵۱.۸ میلیارد دلار سال ۲۰۱۴ و حدود ۱۶ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۰

Iran-Chine رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و چین اظهار داشت: در نتیجه وقتی مجموع تجارت بین ‌المللی و فرامرزی ما کوچک می ‌شود، سهم ما از تجارت با چین هم کاهش می ‌یابد، بطوریکه در ۱۵ یا ۱۶ سال گذشته ایران و چین به این اندازه تجارت کم با هم نداشتند. طبق آمار تا پایان سال ۲۰۲۰ حجم مبادلات ایران و چین حدود ۱۶ میلیارد دلار بود که با احتساب فروش غیررسمی نفت باز هم به ۲۰ میلیارد دلار نمی‌ رسد.
 
مجیدرضا حریری در گفتگو با خبرنگار اقتصادی ایلنا در مورد وضعیت تجاری ایران و چین در سال گذشته اظهار کرد: کاهشی که تجارت خارجه ما در سال گذشته داشته در ۱۰ یا ۱۲ سال اخیر بی ‌سابقه بوده است. یعنی از نظر حجم تجارت خارجی ما به اواسط دهه ۸۰ بازگشته ‌ایم که بخش مهمی از این موضوع هم به علت تحریم‌های سنگین در سال ۹۹ و کاهش فروش نفت بود. طبیعتا در این شرایط ارز لازم برای واردات را نیز نمی‌توانیم تأمین کنیم. 
 
وی افزود: اوایل سال گذشته نیز مسأله شیوع کرونا و غافلگیری جهان در برابر آن بوجود آمد که باعث شد تقاضا برای مواد اولیه به شدت در جهان کاهش یابد. همه این عوامل دست به دست هم داده‌اند.
 
رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و چین با اشاره به وضعیت اقتصادی کشور گفت: سال ۹۹، ما کمی بیش از ۳۰ میلیارد دلار صادرات غیرنفتی داشته ‌ایم. میزان دقیق صادرات نفتی هم از آنجا که محرمانه است مشخص نیست، اما بسیار کم شده است. میزان واردات هم که در ٣ سال گذشته روند کاهشی داشته یا دست کم افزایشی نداشته است.
 
وی خاطرنشان کرد: در نتیجه وقتی مجموع تجارت بین ‌المللی و فرامرزی ما کوچک می ‌شود، سهم ما از تجارت با چین هم کاهش می‌یابد، بطوریکه در ۱۵ یا ۱۶ سال گذشته ایران و چین به این اندازه تجارت کم با هم نداشتند. طبق آمار تا پایان سال ۲۰۲۰ حجم مبادلات ایران و چین حدود ۱۶ میلیارد دلار بود که با احتساب فروش غیررسمی نفت باز هم به ۲۰ میلیارد دلار نمی ‌رسد. در صورتی که سال ۲۰۱۴ حجم مبادلات دو کشور به ۵۱.۸ میلیارد دلار رسیده بود. یک بخشی از آن مربوط به این است که نمی ‌توانیم نفت بفروشیم و بخش دیگر هم به علت کاهش قیمت نفت است.
 
حریری با تأکید بر نقش مهم سیاست بر اقتصاد ایران بیان کرد: از آنجا که اثرات سیاست از جمله سیاست داخلی و به خصوص سیاست خارجی در اقتصاد ما بسیار زیاد است، اقتصاد ما قابل پیش‌ بینی نیست. سال آینده از یک سو در سیاست خارجه ما چشم ‌انداز تعیین تکلیف با آمریکا را داریم و از سوی دیگر در سیاست داخلی انتخابات ریاست جمهوری را پیش رو داریم. این دو موضوع اقتصاد ما را به شدت تحت تأثیر قرار داده و غیرقابل پیش ‌بینی می کنند. 
 
وی افزود: امیدوار هستیم که با توجه به روند مثبتی که در حل مشکل با آمریکا دیده می‌شود و اینکه اقتصاد دنیا یاد گرفته که با بیماری کووید-۱۹ چگونه کنار بیاید و همینطور افزایش قیمت نفت و پیش ‌بینی ‌های غیرکاهشی در مورد آن؛ باعث می ‌شود که امیدوار باشیم سال آینده سال بهتری برای اقتصاد ما نسبت به سال ۹۹ باشد.
 
حریری در پاسخ به سؤالی در مورد  نقش شروع و مقابله زودهنگام چین با بیماری کرونا در وضعیت تجاری این کشور گفت: ما سهم و جایگاه چندانی در اقتصاد چین نداریم که بگوییم چون وضعیت چین در دوران کرونا با رشد همراه بود، روی تجارت ما تأثیر مثبت بگذارد. چین ۱۷ درصد از اقتصاد دنیا را تشکیل می ‌دهد، اما در بهترین و خوشبینانه ‌ترین حالت ۰.۳ اقتصاد جهان در اختیار ایران است.  
 
وی افزود: چین تنها کشوری بود که سال گذشته رشد اقتصادی بالای ٣ درصد داشت، رشد همه کشورها منفی بود. برای سال جاری میلادی هم رشد ۸ درصدی برای اقتصاد چین پیش ‌بینی می ‌شود، اما از آنجا که ما سهم چندانی از آن نداریم، این موضوع چندان به ما مربوط نمی‌شود. 
 
رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و چین همچنین با اشاره به برنامه همکاری ایران و چین گفت: برنامه جامع همکاری ۲۵ ساله در سال ۱۴۰۰ می ‌تواند به توافق طرفین برسد و دو طرف آن را به عنوان برنامه جامع همکاری بپذیرند. اما پذیرش یک برنامه به معنای تأثیر اقتصادی فوری آن نیست، چراکه این برنامه باید در حوزه‌ های مورد توافق به پروژه‌ های تقسیم شود، برای این پروژه‌ های معین قرارداد بسته شده و عملیاتی شود. اما رسیدن به یک تفاهم در مورد یک برنامۀ جامع بلندمدت همکاری بین ایران و چین در سال جاری محتمل است.