بزرگداشت روز جهانی معلولان در لندن

Ansari-Baname Maloolin-jpg

16 دسامبر 2017
فرید انصاری دزفولی
 
روز شنبه 9 دسامبر بزرگداشت روز جهانی افراد دارای معلولیت توسط انجمن حمایت از معلولین ایرانی در بریتانیا برگزار شد. در این مراسم بیش از 200 نفر از هموطنانمان برای همبستگی با افراد دارای معلولیت شرکت نمودند. سالن مملو از شرکت کنندگان بود و جایی برای نشیتن نبود بطوریکه  برخی مجبور به ایستادن شدند. 
در آغاز خانم فاطمه حسین پور از اعضای انجمن به شرکت کنندگان خیر مقدم گفت. سپس عنوان کرد؛ روز جهانی افراد دارای معلولیت  روز شکستن دیوار تفاوتها است. روز احترام به تفاوت‌ها و پذيرش اشخاص دارای معلوليت به عنوان بخشی از تنوع انسانی و بشری می باشد که خود یکی از بندهای کنوانسیون جهانی حقوق معلولان است که در سال ۲۰۰۶ تصویب شد. بعد افزود؛ از اینروز استفاده کنیم و به بیش از یک میلیارد و یکصد میلیون معلول در در دنیا بیاندیشیم تا با کمک هم دیوار جدائی و تفاوت ها را برداریم.
 
آن گاه، آقای فرید انصاری دزفولی بعنوان بنیانگذار انجمن،  مقاله اخیر خود را بنام " مشکل معلولان نیستند، مشکل جامعه معلول است" را که بمناسبت روز جهانی افراد دارای معلولیت نوشته بود قرائت کرد. او در مورد وضعیت افراد دارای معلولیت گفت: افراد دارای معلولیت از امکانات رفاهی و استقلال مادی برخوردار نیستند. هزینه های بالای درمانی و تجهیزاتی چون وسائل توانبخشی، ویلچر، سمعک و وسائل بهداشتی معلولیت آنان را دو چندان کرده است.  اکثر قریب به اتفاق آنان فاقد کار و حرفه ای می باشند و در پی آن فاقد دریافت مستمری جهت تامین معاش هستند و از عدم تامین مالی در رنجند. در ایران کسی هم که کار نکند فاقد بیمه تامین اجتماعی، بازنشستگی و خانوادگی می باشد.
 
سپس آقای دکتر محمود کویر محقق برجسته تاریخ و ادبیات مقیم لندن در باره شاهنامه و اهمیت آن سخنانی ایراد کرد و گفت: فردوسی استاد بی همتای شعر و خرد پارسی و بزرگترین حماسه سرای جهان است. فردوسی با شاهنامه اش نقش اساسی در زنده نگاه داشتن زبان و تاریخ ایران زمین داشته است، و افزود شاهنامه جزو 5 کتاب طراز اول جهان است که شامل سه بخش است. بخش اساطیری، بخش حماسی و بخش تاریخی. دکتر کویر تلاش کرد تا عشق را از بخش اساطیری شاهنامه نشان دهد و اهمیت عشق را در فرهنگ ایرانی به روایت شاهنامه تشریح نمود. در این مدت سکوتی بر سالن حاکم شد و حضار سرتا پا به سخنان او گوش فرا می دادند.
 
در پایان قسمت اول یکی از نامه های رسیده از ایران به انجمن توسط آقای انصاری دزفولی خوانده شد. در این نامه با احساس و پرشور چنین آمده بود، " من بعنوان یک هم وطن و کسی که در ایران زندگی میکنم واقعا اکثر اوقات غیر از بغض و گریه بحال این بچه ها و بحال ملت شریفمون کار دیگه ای از دستم بر نمیاد . وقتی که دخترم رو به کار درمانی میبرم وضعیت بد بچه های معلولی که دارای خانواده های فقیری هستند رامشاهده میکنم حالم واقعا بد میشه . همیشه از خدا میخواستم و میخوام که بتونم کاری برای این بچه ها انجام بدم تا بتونند حقشون رو از دولت بگیرند و بتونند حد اقل وسایل کمک حرکتی که کمترین چیزی هست رو براشون تهیه کرد". در بخش دیگری از نامه می خوانیم " ضمنا برای اینکه متوجه بشین من با گوشت و خون و پوستم میدونم که معلولین چه میکشند باید خدمتتون عرض کنم که علاوه بر این که دارای یک فرزند معلول ذهنی و جسمی شدید هستم خود من هم از کودکی دارای معلولیت هستم از ناحیه پای چپم و معلولیت شدید دارم . خواستم پیام تشکر و دوستی خودم رو بشما و دوستانی که واقعا دارند برای این بچه ها زحمت میکشند ابلاغ کنم و ازتون درخواست کنم تا دوستی اینجانب را پذیرا باشین و بدونید که در اینجا هستند کسانی که قدر زحمات بی چشم داشت شما و دوستان خوبی مانند شما را میدانند."
 
بعد از آنتراکت نوبت برنامه موسیقی شد. در این قسمت هنرمند ارجمند آقای جمشید رضائی با صدای گرم خود و هنرمندان نوازنده آقایان اردشیر حقیقی دف، اقای رشید حجتی تار و آقای نوید حجتی کمانچه، با هنرنمائی ارزنده خود شورو حالی به مراسم دادند و شرکت کنندگان شبی خاطره انگیز و فراموش نشدنی را سپری کردند. استقبال گرم هموطنانمان از مراسم بزرگداشت روز جهانی معلولان آنهم در هوای سرد زمستان نشان می دهد که شرکت کنندگان برای افراد دارای معلولیت ارزش قائل هستند و به آنها باور دارند و در این راه کمک می کنند و یار می باشند. این استقبال و این باور موجب خرسندی و دلگرمی راه انساندوستانه  تمامی اعضای انجمن حمایت از معلولین ایرانی قرار می گیرد.