ابراهیم ملکی-‍ ‍ سنگ قبری برای عبرت

maleki ebrahim

اکنون  وقت تصفیه حساب شخصی وسیاسی نیست. ویروس نوظهور کرونا معروف به کووید 19، نه یک منطقه یا یک قوم وکشور  را بلکه جهان را دربحران اقتصادی وبهداشتی قرار داده وتمامی ملتها را تهدیدمی کند وتنها راه مهار وجلوگیری ازپیشرفت آن بکار گیری خرد ودانش و آرامش، همبستگی وهمگرایی تمام ملتها با مسئولان بهداشت ودرمان است. آنچه درگذشته باعث پیشرفت وسرایت انواع ویروسها وطاعون ها برجوامع بشری شده، جهل وخرافه پرستی بوده است. درهرمنطقه ای که جهل وخرافه حاکم است واین نوع بیماری ها را به جن و ارواح خبیثه یا به گناه بشر منتسب می نمودند عمق فاجعه بیشتر بوده است ودرجوامعی که عقل ودانش وخرد حاکم بوده، فاجعه به مراتب کمتر مشاهده میگشته. واین تفاوت را درایتالیا وسایر کشورهای عضو اتحادیه اروپا به خوبی می توان مشاهده نمود. پزشکان قرون وسطایی بر این باور بودند که طاعون حداقل یکی از چندین دلیل می باشد و بسیاری فکر می کردند که این مجازات خدا برای گناهان مردم است.برخی دیگر نیز اعتقاد داشتند که طاعون به دلیل جا به جایی ناچیز در اثر زمین لرزه ها و یا ناهماهنگی های نامطلوبی که در زحل، مشتری و مریخ  رخ می دهد بوجود می اید. درجوامعی که بازار طلسم ، رمالی  فالگیری ودعا نویسی داغ است وبا تصور عوام که فلان درخت وفلان مکان وفلان شخص شفا بخش است وبا آب تطهیر می شود بربیماری غلبه کرد، و تزریق واکسن برای پیش گیری از ویروس بی  دینی وبی عفتی تلقی می شود، ملتها درچنین جوامعی متحمل خسارات بیشتر وغیر قابل جبران می گردند. بیماری طاعون درقرون وسطی که همزمان با  آغاز رونساس بود عوام فکر می کردند که کلیسا وکشیشان شفا بخش هستند ! اما پس از شیوع این بیماری بخش وسیعی از مردم دیدند که نه پاشیدن آب مقدس بروی مریض وکشتن گربه وکشتن کافر ملحد باعث درمان نشد، بلکه خود کشیش را هم به کام مرگ برد وهمین موضوع باعث دور شدن مردم از خرافات گردید و به روند رونسانس سرعت بخشید .

تذکر : اینکه سنگ قبری در شهرستان ممسني، قبرستان روستاي مهرنجان،استان فارس مربوط به دوران جنگ جهانی اول ویروس آنفولانزای اسپانیایی

وفات مرحمت پناه، علی رضا ولد صدق ملا علی نجات جاویدلله در سنه ی 1337 (قمری) ناخوشی بلایی بر كُل نازل که تمام حکیمان ازمعالجه آن حیران وسرگردان و از غره ی شهر صفر تا پانزدهم شهر مذکور، تمامی نوع انسان را سه قسم و دو قسم آن را هلاک و یک قسم باقی و آن یک قسم از عهده ی کفن و دفن بر نیامدند. علامت ناخوشی عطسئی و سرفئی بود. بجهت عبرت نوشته شد‌.
ابراهیم  ملکی
پنج شنبه ۲۲ اسفند ۱۳۹۸